δε φτούρησε

Δε φτούρησε σ' εμάς το δίκιο
Στο σώμα η ψυχή μ' ενοίκιο
Δε φτούρησαν τα τόσα πάθη
Όλα τα νιώσαμε έν' αγκάθι...

Μια μέρα, χάραμα κι αντάμα
Χωρίς αντίο, χωρίς γράμμα
Αφήσαμε συγκινημένοι
Την κοιμισμένη ειμαρμένη...

Αιθέρια, ανύποπτη, ωραία
Τόσο ολοκληρωτικά μοιραία
Γαλήνια καθώς κοιμόταν
Ποιος να το πει τι ονειρευόταν...

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

με κανέναν άγνωστο

η συγγραφέας

ο διαβαίνων