φαρσέρ

Στιχάκια, το πρωί θα σας ξεχάσω
Ανάλαφρα τριγύρω που πετάτε.
Απ’ τ’ ανοιχτό παράθυρο το σκάτε
Τα πέλματά μου σίδερο και γράσο.

Είχα πιστέψει εγώ στη δύναμή σας
Θάμαζα τη βουτιά σας στα ερέβη
Ο Καρυωτάκης κει που ’χε κατέβει
Ασώματος, την άβυσσο διανύσας.

Ει μη, ξεγέλασμα και τίποτ’ άλλο
Σειρήνων το κελάηδισμά σας
Σωροί στο φως τα κόκαλα μπροστά σας
Αποτροπαϊκό σινιάλο.

Στιχάκια, το πρωί θα σας ξεχάσω
Ανάλαφρος τριγύρω θα πετάω.
Απ’ τ’ ανοιχτό παράθυρο το σκάω
Φαρσέρ, και τελευταίος θα γελάσω.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ξετάγκ

ζαβολιά

τα δαφνόφυλλα