Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από 2018

oι Άγιες μαμάδες

Οι Άγιες μαμάδες
σε κάποιο ταμείο
με το μπαστουνάκι τους,
λίγα ψιλά και
παιδικές φωτογραφίες.

Οι Άγιες μαμάδες
σε κάποια ουρά
με την υπομονή τους,
ανάγλυφες τις γαλάζιες
φλέβες στο χεράκι τους.

Οι Άγιες μαμάδες
σε κάποιο τρίστρατο
με τη μορφή τους
τη σεβάσμια κι αυστηρή,
όταν σε μάλωναν.

Οι Άγιες μαμάδες
υποστυλώματα
έργων ανολοκλήρωτων,
που έμειναν να βρέχονται
καταμεσής της ερημιάς.

για τον φίλο μου Γ. Πρίμπα
7/2/2018 Στιγμές

με περιπαίζεις

Χοροπηδούσες όλη νύχτα στο κεφάλι μου
Από εχθές, κι είχα πειστεί, σ’ έχω ξεχάσει.
Με περιπαίζεις τώρα για το χάλι μου…
Στίχε στρυφνέ, που επιστρέφεις σαν βραδιάσει.

Ήθελα να ‘ξερα, τη μέρα μου, πού κρύβεσαι;
(Άσκοπα, ώρες κι ώρες που γυρίζω)
Πλήθη τσαμπιά με προσπερνάνε ανύποπτα
Πλήθη γιγαντικά! Τις μέρες τους φτυαρίζω.

Και με τα ρούχα λερωμένα, μες στα χώματα
Αφού απ’ τ’ αχάραγα έχω αντικρίσει πτώματα
Δρόμο παίρνω, βαρύς, για το καλύβι μου―
Μα, άθλιε στίχε, ξαναπιάνω το μολύβι μου…
29/1/2018 Αποτυπώματα

απονενοημένο

Καλά τα ποιήματα,
αλλά τις ώρες σου
πώς θα τις ξεγελάσεις;
Δεν παίζουνε μ’ αυτά!

Έχουν ταμπουρωθεί
ζωσμένες δυναμίτη,
κρατούν ομήρους, αρνούνται
κάθε διαπραγμάτευση.

(Α, κάτι πικρούλια
σονετάκια σου, άσε,
να μη σου πω…
πού τα ‘χουνε γραμμένα.)
31/1/2018 Μονόκλ

απογραφή

Πού τριγυρνάς
μόνος σου
πρωί πρωί;

Γιατί δεν είσαι
στο σχολείο σου
στο ωδείο σου
στο μηχανουργείο σου;

Γιατί δεν είσαι
στο φροντιστήριο
στο ανταλλακτήριο
στο εκδοτήριο;

Γιατί δεν είσαι
στη σχολή σου
στην αυλή σου
στο μυστρί σου;

Γιατί δεν είσαι
στο προνήπιο
στο νήπιο
στο θερμοκήπιο;

Γιατί δεν είσαι
στη γαλέρα σου
στη φλογέρα σου
στη φαβέλα σου, ε;

Γιατί δεν είσαι;

ξετάγκ

Δε θέλω να με βάζεις σ' ετικέτα.
Θέλω να πάμε για καφέ.
Δεν έχω καν προτίμηση στα στέκια
Απλά δε συμπαθώ τα κυριλέ.

Εκεί μπορεί να ξαναβρούμε
Το νήμα μιας συζήτησης παλιάς.
Ή, έστω, μια στιγμή να ξεχαστούμε
Όπως ξεχνιέται ένας φουκαράς

Από το πάρκο απέναντι κοιτώντας
Μια που θα ανάσταινε νεκρούς και ζώντας.

επίσκεψις*

Με την ανατολή του ήλιου
ολόλεπτες δέσμες φωτός
στην αυλή σου ακουμπούν.

Περιεργάζονται τους τοίχους
τρυπώνουν στα σκεπάσματά σου
κι απ' το κρεβάτι σε τραβούν·

να ετοιμαστείς
και να ‘ρθεις πέρα
όπου εγώ περιπλανιέμαι.

Να ετοιμαστείς και να ‘ρθεις...
όσο περιπλανιέται η μέρα.
*Ένα πολύ παλιό μου, ξαναδουλεμένο ποίημα.

πικρά χάι-κου

Κοντά στη λίμνη
αχ, πρόστυχη ενέδρα
που μας στήνατε!

Τα κόκαλά μας
μπισκότα τραγανά για
τους κυνόδοντες.

Τα κρέατά μας
γλυκάδια στο λαρύγγι―
δηλητήριο.

Συμπυκνωμένη
η στερνή ουσία μας
θα σας ξεκάνει.

ακαδημαϊκά

Κάτι μεγάλα
εγώ, παρασυρμένα
κούτσουρα μοιάζουν.

Ο βαρκάρης τα
εξισώνει μονομιάς.
Άφωτα νερά!

Αγύριστο στο
διάβα σου καράβι, να
έχεις λιμάνι;
2/1/2018 Στάχτες

το ψωμί και το μαχαίρι

Σαλάμι κομμένο φέτες
από το σούπερ-μάρκετ με αυτοκόλλητο
terminus post της κατανάλωσης
κάποια χεράκια λεπτοκαμωμένα
κάποια χεράκια ταλαιπωρημένα
σε τυλίξανε
και τώρα πάνω στο τραπέζι μου
το λαστιχάκι σου
τυχαία αναδιπλώνεται
σε σύμβολο του απείρου.

θυμητικό

Την παιδική εκείνη απλή
χριστουγεννιάτικη γιορτή
θυμάσαι ακόμα,
που το παιδάκι είσ’ εσύ
οι ρόλοι έχουν μοιραστεί―
δασκάλου στόμα.

Η φορεσιά σου είναι λευκή
και τα φτερά σου χρυσαφί,
γυρτό το σώμα.
Ψηλά, σ’ αχλή δοξαστική
χάρτινο άστρο σ’ οδηγεί·
σε πάει ακόμα.
22/12/2017 To Koskino

Ναβαρίνου

Μνήμη Φ. Μπαρλά

Παραμονή πρωτοχρονιάς
κόσμος γυρίζει με γλυκά
χαζεύει σε βιτρίνες
διαλέγει λουριά.

Πίσω απ’ αρχαία ερείπια
οι φίλοι μου παίζουν κρυφτό.
Δεν τους μάθανε
να κατευνάζουν τα τέρατα.

Μόνο κατάλαβαν.
Η μαγική λέξη αναβάλλεται.
Κερδίζει όποιος
παραμείνει κρυμμένος.

2/1/2018 Αλλιώς

ταξίδι*

Μια νύχτα έχει πετάξει πάνω απ’ τον κόσμο
πάνω απ’ τ’ αστέρια
πάνω απ’ τα σύννεφα
πάνω απ’ τις στέγες.
Μια νύχτα ανέμελη κι απόμακρη
που φεύγει, όλο φεύγει.
Μια ανάσα χαμογελά στη γη
σα να την περιπαίζει
για την αγάπη
για την ψευτιά
για το φευγιό.

* Από τη μακρινή ηλικία των 18...
2/1/2018 Στάχτες