Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάϊος, 2018

ας έχουν

Oι κατοικούντες τα βουνά
Oι τραχείς σαν πέτρες
Δωρικοί και λιγομίλητοι

Οι αναμετρημένοι με τον ήλιο
Με το αγκωνάρι
Και με το πουρνάρι

Οι ομοιόθερμοι ξερακιανοί
Οι των όφεων κληρονομούντες
Άνευ ελπίδας αλλαγής δέρματος

Οι αείποτε φιλοσοφούντες την επιβίωση
Και μηδέποτε επιβιώσαντες την φιλοσοφία,
Ας έχουν την υγειά τους.

ζαβολιά

Θα έγινε
καθώς σ' αγκάλιαζα.
Είχες ένα κολιέ
ψεύτικα μαργαριτάρια.
Θυμάμαι που σκόρπισαν
και τα μάζευα.
Τα περνούσα
σε μια κλωστή.
Άτσαλα σου 'φτιαξα
έναν κόμπο στο λαιμό.
Γελούσες πλατιά
χαϊδεύοντάς μου το κεφάλι.

Βρήκα ένα προχθές
στο συρτάρι σου.
Και θάμπωνε...
όλο θάμπωνε το βλέμμα.

8/8/2018 Μονόκλ

ένα χαϊκού

Εδώ και κλαίνε
Της έκδοσης τα φράγκα
Δυο ποιητάδες.

26/4/2018 Στιγμές

ο βρεμένος στη βροχή

Έτρεχες με τη μηχανή.
Στην πορεία σκότωνες τους προορισμούς σου.
Κάθε χάντρα του κομπολογιού σου
Και μια προσευχή―
Γλίστραε απ’ τη σέλα στους τροχούς σου.

Έτρεχες για την εξοχή.
Άδειος ένας χάρτης τύλιγε τους τόπους.
Μίλια από πόλεις κι από ανθρώπους
Σ’ έπιασε βροχή―
Μουσκεμένο ως μέσα στην ψυχή.
24/4/2018 Αλλιώς

κάτι της μνήμης

Μέρες πριν τις Πανελλήνιες,
ο λυκειάρχης αυστηρός
στέκει στην πόρτα.
“Ο χρόνος μετά…” μας λέει
σοβαρά.

Κάτι σχολεία γκρεμίσματα,
κάτι της μνήμης παιχνιδίσματα,
ανόητα,
φριχτά ξεγελασμένοι.
6/4/2018 Αποτυπώματα