Αναρτήσεις

γάτες

Γάτες τρυφερά
θανάτου στόματα

Γάτες αρχοντικές
πανάρχαιοι αίλουροι

Γάτες θεοτικές
όφεων κατάδεσμοι

Γάτες θηλές
γάτες κοινές
κεραμιδόγατες

προετοιμασία

Σκάβω το ποίημα,
το χωροθετώ.

Δυο ξυλαράκια
δένω για σταυρό.

Οι μοναχοί
το λένε τάφο.

πέραν

Τα μάτια σου λάμπουν
από κούραση:
μένω στο χαμογέλιο, μα
πού να δω
την καταπόνηση,
πλανάρω στην επιφάνεια, μα
πού να υποπτευθώ
τον βυθό.

οι κήποι

Δεν τον είδαν.
Δεν τον άκουσαν.
Κανείς δεν έμαθε τι απέγινε
εκείνος ο τρελός της γειτονιάς μας.

Χωρίς τον τρελό της
συνεχίζει η γειτονιά.
Χωρίς κηπουρούς
ανθίζουν οι κήποι.
25/5/2018 Ποιείν

τρίτη ηλικία

Σε μιαν άκρη
και με ξεχνάς,
όπως ένα παλιό έπιπλο
ή ένα διαβασμένο γράμμα.

Θα με θυμηθείς.
Κάποτε ίσως
θα με θυμηθείς,
αλλά δε θα 'μαι.

ας έχουν

Oι κατοικούντες τα βουνά
Oι τραχείς σαν πέτρες
Δωρικοί και λιγομίλητοι

Οι αναμετρημένοι με τον ήλιο
Με το αγκωνάρι
Και με το πουρνάρι

Οι ομοιόθερμοι ξερακιανοί
Οι των όφεων κληρονομούντες
Άνευ ελπίδας αλλαγής δέρματος

Οι αείποτε φιλοσοφούντες την επιβίωση
Και μηδέποτε επιβιώσαντες την φιλοσοφία,
Ας έχουν την υγειά τους.

ζαβολιά

Θα έγινε
καθώς σ' αγκάλιαζα.
Είχες ένα κολιέ
ψεύτικα μαργαριτάρια.
Θυμάμαι που σκόρπισαν
και τα μάζευα.
Τα περνούσα
σε μια κλωστή.
Άτσαλα σου 'φτιαξα
έναν κόμπο στο λαιμό.
Γελούσες πλατιά
χαϊδεύοντάς μου το κεφάλι.

Βρήκα ένα προχθές
στο συρτάρι σου.
Και θάμπωνε...
όλο θάμπωνε το βλέμμα.