Αναρτήσεις

την ώρα που λαμπάδιαζε

"Όποιος φωνάζει δεν έχει πάντα δίκιο", του είπαν την ώρα που λαμπάδιαζε.

φρικτή νομενκλατούρα

Κάθε επανάσταση εγκαθιδρύει ένα καινούργιο καθεστώς. Εκεί που πριν υπήρχε εκμετάλλευση, η εκμετάλλευση βαφτίζεται κάπως αλλιώς. Πηγαίνουν περίπατο οι διακηρύξεις, οι καλές προθέσεις αυτοκτονούν. Καρποί τόσων κόπων δεν προλαβαίνουν να ενηλικιωθούν. Οι επιτήδειοι φροντίζουν γι' αυτό. Γίνονται η φρικτή νομενκλατούρα που χτίζει συλλογικούς εφιάλτες, απεχθή κολαστήρια. Και, προπαντός, την υστεροφημία της.

βράσε ρύζι

Σαν τον Ρουβά, ω ποιητά, να κάνεις κωλοτούμπες, τσιτατογράφος να γενείς με μπόλικες αρλούμπες. Η ηδυπάθεια στη φωνή παντού να ξεχειλίζει, και στις απαγγελίες σου να λένε "βράσε ρύζι". Κάτι χιλιάδες φόλοουερς, να γίνεις ινφλουένσερ, και η κοιλιά σου απ' το χαλβά να μοιάζει του Μπαντ Σπένσερ. Να λες "ευαίσθητες ψυχές, σας παίζω κομπολόι", και πως η σκούφια σου κρατά από μεγάλο σόι.. Και να πετάγεσαι συχνά, να κάνεις τον ξερόλα. Να γράφεις και δοκίμια, κι εκείνα άρπα-κόλλα..

o γείτονας

Δεν ταξίδεψε ποτέ, παρά μόνο με το μυαλό. Γεννήθηκε, έζησε και πέθανε στην ίδια οδό. Δυο στενά παράθυρα, ράφια με πολλά βιβλία. Βημάτιζε τα πρωινά στη συνοικία. Τα λιγοστά του ψώνια σε μια σακούλα. Και ξανά τον ανήφορο για την καμαρούλα. Ναι, υπήρξα γείτονας μ’ έναν ποιητή. Δεν του μίλησα ποτέ, μα αυτό μου αρκεί.

το σκέλεθρο

Τι πολύπλοκο σύστημα διαδρόμων σκάβουν ο υπολογισμός και η συναλλαγή, κάτω από το θεμέλιο του αυστηρού κριτή. Τι έχιδνες κουλουριασμένες γύρω από την εσωτερική φωνή. Σκέλεθρο αυταρέσκειας πόσο γοργά βουλιάζεις, μέσα στις τόσες σάπιες κολακείες.

μόνο μπορώ ν' αναταράζομαι

Δεν ξέρω να πω τι γεωλογικά φαινόμενα έπλασαν την ομορφιά σου. Τι πιέσεις και τι εκτονώσεις, τι ανεβάσματα και κατεβάσματα και παρελεύσεις εποχών κρύου και ζέστης. Μόνο μπορώ ν' αναταράζομαι πιασμένος όλος σε μια τρίχα ολόμαλλου θεριού, που είν' ο χρόνος και καλπάζει.

διαβάζεται και online (κλικ στην εικόνα)