Αναρτήσεις

αχρείαστο

Χτες ένας γλάρος με κουτσό ποδάρι
ήρθε και του πετούσα ξεροκόμματα
στο ταβερνάκι του Αντώνη.
Φριχτά διπλωμένο το 'χε
κι έτσι όπως σκόνταφτε στα βότσαλα
θύμιζε έντονα το ποίημα του Μπωντλαίρ.
Αλλά σαν πέταξε
--τι θείο στα ρεύματα του μελτεμιού
εκείνο το πλανάρισμα!--
πόσο πια αχρείαστο του ήταν.

τα αγάλματα

Τα αγάλματα πέφτουν με θόρυβο
κούφια όσο τα λόγια μας
ακίνητα όσο οι έρωτές μας
βαριά όσο η τιμωρία μας.
Σκοτώνονται καταμεσής του δρόμου
και μένουν μόνα δίχως αποχαιρετισμό
να περιμένουν σκεπασμένα, όπως κάποτε,
τα αποκαλυπτήρια.
22/6/2020 ToKoskino

η αφιέρωση

Τζάμπα πήγε η αφιέρωση.
Μείναν άκοπες οι χαρισμένες σελίδες.
Κι ύστερα το βιβλίο πουλήθηκε από τους κληρονόμους
σε παλαιοβιβλιοπωλείο του κέντρου.
Κι άγνωστοι μπορούσαν τώρα να δουν την αφιέρωση.
Κι άγνωστοι να χαϊδέψουν τις άκοπες σελίδες.

μύκητες γιαουρτιού

Οι πουτάνες δείχνουν μπούτι,
εσύ βιογραφικό.
Το κοιτάζουν σχολαστικά
όπως σκλάβο στα δόντια.
Kάπνισμα. Πάστωμα. Σαλαμοποίηση.
Μύκητες γιαουρτιού.
"Αυτή η κριτική να μην καταναλώνεται
τέσσερις μέρες μετά το άνοιγμα"
Διάλεξε έναν τρόπο.

ο ήλιος του Σαββάτου

Ο ήλιος του Σαββάτου βγήκε νωρίς ένα πρωινό
Σ' έναν ουρανό τόσο μπλε και καθαρό.
Ο ήλιος του Σαββάτου βγήκε χωρίς προειδοποίηση
Έτσι κανείς δεν ήξερε τι να κάνει.

Ο ήλιος του Σαββάτου φώτισε ανθρώπους και φυσιογνωμίες
Που δεν έλεγαν πολλά στον καιρό τους.
Αλλά όταν ανακάλεσα αυτούς τους ανθρώπους κι αυτούς τους τόπους
Ήταν πράγματι πολύ καλοί με τον τρόπο τους

Με τον τρόπο τους
Με τον τρόπο τους
Ο ήλιος του Σαββάτου δεν θα έρθει να με δει απόψε.

Σκέψου ιστορίες μ' αρχιτεκτονική και ρίμα
Να στριφογυρίζουν στο μυαλό σου
Και σκέψου ανθρώπους στην εποχή και στον χρόνο τους
Να επιστρέφουν ξανά και ξανά

Και ξανά
Και ξανά

Μα ο ήλιος του Σαββάτου άλλαξε σε βροχή της Κυριακής.
Έτσι η Κυριακή κάθισε πάνω στον ήλιο του Σαββάτου
Κι έκλαψε για τη μέρα που χάθηκε.


Νιck Drake, Saturday sun
μτφρ Ντέμης Κωνσταντινίδης
29/6/2020 Λογοτεχνία & Σκέψη
30/6/2020 Στιγμές

κάτω απ' το πεύκο

Στήνει τη σπαστή του καρέκλα κάτω απ' το πεύκο. Να γράψει, υποτίθεται. Μένει ώρα πολλή. Αποσπάται απ' το μακρύ κορδόνι των μυρμηγκιών. Συγκρίνει το θαυμαστό τους έργο με το δικό του. Πέρα δώθε στο χαλικόδρομο. Τούμπα πάνω και τούμπα κάτω. Χαζεύει μια τον κάμπο και μια τον ουρανό. Κάτι έπιασε/ο πελαργός, το πάει/στα παιδάκια του.

το γεράκι

Τι τέλειους κύκλους διαγράφει το γεράκι.
Ποιος αόρατος διαβήτης το κατευθύνει,
πάνω απ' τ' αθέριστα χωράφια;

διαβάζεται και online (κλικ στην εικόνα)
Θερμότατα ευχαριστώ τον φίλο Γιάννη Φαρσάρη και το openbook.gr, που φιλοξενεί τα βιβλία μου. Η νέα μου συλλογή ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΑΥΤΕΣ ΜΕΝΟΥΝ ΑΠΟΥΛΗΤΕΣ, με το εξώφυλλο της αγαπημένης φωτογράφου, Κονδυλένιας Μπούσμπουρα, κυκλοφορεί ελεύθερη για κατέβασμα. Την ευχαριστώ και πάλι από καρδιάς. Έχουν τυπωθεί λιγοστά αντίτυπα για φίλους & όποιον επιθυμεί. Το αίτημα όλα αυτά τα χρόνια (2007-2020) παραμένει το ίδιο: η έντιμη ματιά & η ειλικρινής προσέγγιση του (κάθε) βιβλίου. Του μόχθου που κουβαλά. Κάτι, φυσικά, διόλου αυτονόητο, μα γι' αυτό ακριβώς πολύτιμο.. https://www.openbook.gr/oi-psyches-aytes-menoyn-apoylites/