για την «Οδό Ονείρων / Dreams» (2)
Ποιητική ταυτότητα Ο Ντέμης Κωνσταντινίδης έχει διαγράψει μια σταθερή πορεία στα ελληνικά γράμματα μέσα από συλλογές όπως οι «Διαθέσεις» (2009), «Ιχθύων λόγος» (2011), «Ευλύγιστες μελαγχολίες» (2014), «Σε κλειστά βιβλία» (2018), «Της μοναξιάς καλή συνέχεια» (2019) και το πιο πρόσφατο ψηφιακό «Μετά την ποίηση» (2023). Η γραφή του χαρακτηρίζεται από απλότητα, αμεσότητα και καθαρότητα, αποφεύγοντας τον εξεζητημένο εντυπωσιασμό. Χρησιμοποιεί κυρίως τον ελεύθερο στίχο, αλλά πειραματίζεται με επιτυχία και με τον παραδοσιακό στίχο και τη χαλαρή ομοιοκαταληξία, διατηρώντας έναν πολύ φυσικό ρυθμό στην ανάγνωση. Στο επίκεντρο του έργου του βρίσκονται η υπαρξιακή μελαγχολία, η μοναξιά, η διάψευση των προσδοκιών και η καθημερινή κοινωνική πραγματικότητα. Υπάρχει έντονο το στοιχείο ενός «εφηβικού» ρομαντισμού και μιας γλυκόπικρης νοσταλγίας για το παρελθόν. Σε αντίθεση με παλαιότερους ποιητές, ο Κωνσταντινίδης συχνά απογυμνώνει τη φύση ή την καθημερινότητα από την ειδυλλιακή τους διάσταση. Αν...
