σε έχω πάλι

Βέλος στη χορδή
Και πέτρα στη σφεντόνα
Γύρνα με στον αιώνα
Που είχα γεννηθεί

Πρίγκιπας και φτωχός
Αλλοτινός ιππότης
Ή ξεπεσμένος πότης
Αυτόχειρας αστός

Για το μεράκι εκείνης
Τώρα σα να θυμάμαι
Με πιάνει, περπατάμε
Στο ανέβασμα μιας δίνης

Με πιάνει, την προσέχω
Το ανέβασμα κρατάει
Κανείς μας δε μιλάει
(Αχ, σ' έχω πάλι, σ' έχω!)

Κι έξαφνα, το φιλί
Βέλος, χορδή, σφεντόνα
Και πέτρα στον αιώνα
Τα στόματα μαζί!

13/2/2016 Aποστακτήριο

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

με κανέναν άγνωστο

η συγγραφέας

ο διαβαίνων