Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

μουλαράδικο

Τώρα, έλεγε, δεν είναι ώρα για παλικαριές
κι άλλα τερτίπια.
Ο χρόνος κάλπαζε καβάλα
σ' ένα γέρικο μουλάρι,
ώσπου δεν έπαιρνε κι αυτό τα πόδια του.
Χτυπούσαν, μάτωναν οι οπλές
σε κάθε γύρισμα του δρόμου.
Σε κάθε αγγάρεμα, σε κάθε φόρτωμα,
σ' ό,τι βρισιά κι ανάθεμα,
μέτραε τις λίγες αντοχές.
Aν τότε είχε επαναστατήσει
και τ' άδικο στα δόντια είχε κλωτσήσει!

Όμως, με τόσο τρέμουλο είχε ζήσει.

"Ξώφαλτσα", 40 ποιήματα που δεν χώρεσαν σε συλλογές (κλικ στην εικόνα)

αρχείο κειμένων-δημοσιεύσεων

μίσος

Κι ύστερα φτάσαμε ως εκεί/που οδηγεί μια φωνή/μονότονα απελπισμένη/κι αλλόκοτη τρομαχτικά. Στην πυρά/κάψαμε όλα τα όνειρά μας/και μέσα στη μικρή καρδιά μας/φωλιάζει μια οχιά. Διαθέσεις, 2008