Η ποιητική συλλογή «Οι ψυχές αυτές μένουν απούλητες» εντάσσεται στο πλαίσιο της σύγχρονης ελληνικής ποίησης με έντονο υπαρξιακό, κοινωνικό και ηθικό χαρακτήρα. Ο τίτλος λειτουργεί ήδη ως κεντρικό νοηματικό κλειδί: οι «απούλητες ψυχές» συμβολίζουν τους ανθρώπους που αρνούνται να ενταχθούν στη λογική της αλλοτρίωσης, της εμπορευματοποίησης και της ηθικής έκπτωσης της σύγχρονης κοινωνίας. Στο σύνολο της συλλογής κυριαρχεί η αντίθεση ανάμεσα στην εσωτερική αλήθεια και στην εξωτερική κοινωνική πραγματικότητα. Οι ψυχές παρουσιάζονται ως ευάλωτες αλλά ταυτόχρονα ανθεκτικές, σημαδεμένες από την απώλεια, την απογοήτευση και τη μοναξιά, χωρίς όμως να παραιτούνται από την αξιοπρέπεια και την ελευθερία τους. Η «απουλησιά» τους δεν είναι παθητική στάση, αλλά πράξη αντίστασης. Κεντρικά θεματικά μοτίβα της συλλογής είναι: - η μοναξιά του σύγχρονου ανθρώπου, - η ηθική φθορά των κοινωνικών σχέσεων, - η μνήμη και το τραύμα, - η αμφισβήτηση της (δήθεν) προόδου και της «κανονικότητας», και η αναζήτηση νοή...