Εγώ δεν είμαι ηθοποιός Δεν ζω για την αποδοχή Λέω τα δικά μου πάντα λόγια Χωρίς υπόκλιση στο τέλος... Φριχτό προνόμιο του ποιητή Η μοναξιά.

Σ' όλες τις μπάντες Εθνικισμοί Ο άνεργος, όμως Ποτέ πατρίδα! Σ' όλες τις μπάντες Λεονταρισμοί Ο πένης, όμως Ποτέ μια φλοίδα! Σ' όλες τις μπάντες Διδακτισμοί Ο αυτόχειρ, όμως Ποτέ πια ελπίδα... Σ' όλες τις μπάντες Σαπροαστοί Ο άστεγος, όμως Σ' εφημερίδα Μόνο ένα σώμα... Δίχως ψυχή. http://demispoetry.blogspot.gr/2014/08/blog-post_25.html

Ποτισμένοι στ' αλμυρό που φεύγει κύμα Δεν ξεχωρίζουμε νερό και ουρανό · Γδαρμένο δέρμα από τον άνεμο Δίχως σταματημό να μουρμουράμε στίχους Πρόχειρης προσευχής σε ναυτικούς θεούς Μπας και γλιτώσουν τ' ακριβό τομάρι μας Κι όλο περικυκλώνουνε τα κήτη.

Πουθενά εδώ νικητές κ' ηττημένοι Τα σύννεφα δεν σκοτεινιάζουν Άλικα ρόδα ευωδιάζουν Πουθενά εδώ θλιμμένοι. Πουθενά εδώ αδικημένοι Γάτες και σκύλοι δεν τρομάζουν Όλοι τη γύμνια τους γιορτάζουν Πουθενά εδώ ντυμένοι. Κανείς εδώ δεν περιμένει Να σαρκωθούν όσα του τάζουν Είναι παρούσα η οικουμένη. Μακάριοι εδώ όσοι διστάζουν Κι όλοι γυμνοί ερωτευμένοι Το διασκεδάζουν.

Από σκιές ξαγρυπνισμένες σ' αδιέξοδο -Δρόμος που τον βαδίζεις πάντα μόνος- Συρμένος και δεν έδωσε σημεία.

Σαν εκείνον ποιος θα 'θελε να καταλήξει; Ποιητής που τον περιγελάνε... Στις απαγγελίες του πεθαίναμε από πλήξη Σσσσ... Τα παιδιά του δεν έχουνε να φάνε! Έχει να εμφανιστεί καιρό εδώ τριγύρω Τόσο που σχεδόν ανησυχούμε... Έπαιρνε που και που κανέναν γύρο Βέβαια, έχουμε τρεις μήνες να τον δούμε! Λέτε να σοβαρεύτηκε επιτέλους; Να 'πιασε μια δουλειά της προκοπής; Άραγε να 'φτασε η αρχή ενός τέλους... Πού ακούστηκε ποτέ επάγγελμα ποιητής! http://demispoetry.blogspot.gr/2014/07/blog-post_25.html

Έσκαβα με τα χέρια Σκυμμένος στο κενό Τα δάχτυλά μου μάτωναν · Είναι σκληρό το τίποτα. *** Θα βρέξει. Άσε το χρόνο Να κάνει τη δουλειά του Και τη μπόρα Να πλύνει τη μπουγάδα σου. Δεν ξεμπερδεύεις...