Aντικαθρέφτισμα παρμπρίζ Σε βιαστικό φανάρι Με κόρνες υψίφωνες Εμπόδιο φορτηγό Κι άσφαλτο πίσω στραφτερό Στα πόδια της ποτάμι.

Σπρώχνουν οι μέρες μας η μια την άλλη... Οι εργάσιμες τις αργίες. Οι επέτειοι τις σημασίες. Παιδάκια κακομαθημένα δεν έχουν μάθει να μοιράζονται.

Πορτοκαλί το δειλινό. Ο ήλιος έγειρε πίσω από σύννεφα που μοιάζουν φώκιες. Κρύο νερό ιδρώνει στο ποτήρι. Εσύ γαλήνια κοιμάσαι. Σκύβω στο πλάι και σε φιλώ.

Στους δρόμους είναι η θέση μας Κι από εκεί κανείς Δε θα μας ξεκουνήσει. Όσοι το πρόβλημα Βαφτίζουν λύση Ας λέγονται όπως θέλουν. Μάθαμε πια τους λύκους Απ' τα πρόβατα.

Δοκιμασμένοι αριβίστες Φλερτάρουν με βραχείες λίστες Σ' αυτό το ξέφραγο περβόλι Λίγο πολύ, γνωρίζοντ' όλοι... Σχολές, τιμές, μαστραπαδάκια Διαγωνισμοί, φουκαραδάκια Τζιχαντιστές ζωσμένοι ρίμες Μεγαλοεκδότες εν Αθήναις... Ταγμένοι δημοσιοσχεσίτες Σφαγμένοι, θύματα και θύτες Πύργοι του αίματος, της φρίκης Σινάφια της Θεσσαλονίκης... Γραφιάδες, θειάδες και ξαδέρφια Στα κουδουνάκια και στα ντέφια. 22/8/2016   Λογοτεχνία & Σκέψη

―Aυτή   τη   νύχτα μην κοιμηθείς με πικραμένους στίχους και τραγούδια. ―Έτσι   κοιμούνται οι καλλιτέχνες, καταγής σε σκιερό λιβάδι από λουλούδια.

Μιαν ευχή είχαν Θησαυρό τους οι παλιοί. Και τη σκυτάλη Του μαύρου ιδρώτα τους Πριν το τέλος του δρόμου.