Τι κι αν τα στολίζεις στο λαιμό και στα χέρια. Η σκουριά θα σε παραλάβει. Τόσο σίγουρο όσο αυτές οι ορφανές λαμαρίνες― ήλιος βροχή αέρας η θανή τους. Τα κοσμήματά σου κρέμασε στα γουρούνια. 5/7/2017 Στάχτες

Όχλος πωλητών-αγοραστών Νοητές μεταβλητές Σε πεζόδρομο Κάπου Σάββατο Πλάκες ανάποδα Διαγραμμίσεις τυφλών Φανάρια ομπρέλες ―Όλες οι πρέπουσες τιμές― Τις διέσχισες πεθαμένος Πάνω σε μια yamaha Για το τάμα. Σκέτο. Κι ούτε γιος Ούτε πατέρας κανενός: Σκύλος μασώντας πλαστικό Κασέτα μασώντας ρυθμό Ινδιάνος μασώντας καπνό Χωρίς αξιώσεις Χω-ρίς  α-ξι-ώ-σεις Εξισώσεις με Κανέναν άγνωστο. 6/9/2017 Μονόκλ

Όλοι αυτοί οι ορθολογιστές, οι τετράγωνες λογικές, πόσες φορές δεν άναψαν κερί για την ψυχή αγαπημένου;

Στον ομοιογενή  φίλο ποιητή Ε. Μύρωνα Στόματα δειλά διστακτικά νεροφαγώματα της λύπης σ’ ατεκμηρίωτα πρόσωπα Ίσα να κρέμονται κάτω απ’ το βέλος του βορρά μισά ετοιμόρροπα Μάτάκια κάρβουνα σβηστά από την έξαψη της φλόγας στρώματα καύσης Σημεία ―μεζούρες― σταθερά αξίνες ως το φυσικό τίποτα 29/6/2017

Δεν ξέρω αν πνιγμένους θα μας βρει το πρωί πέρα από τη θάλασσα των ψαράδικων που γυροφέρνουν οι γλάροι― Σαν ψαράκια κι εμείς χαριστικά ριγμένα στο νερό απ’ αργασμένα χέρια. Ώστε, στο εξής, μόνη μας υπόθεση η επιβίωση; 14/6/2017 Αλλιώς

Παιδί ήθελα να μένω σε δενδρόσπιτο. Να κατοικώ πάνω σε κάτι ζωντανό. Αλίμονο, μεγάλωσα σε τσιμεντόσπιτο. Έγινα εικόνα από μπετό. 6/9/2017 Θράκα

Όπως σε είδα σήμερα― κι είχες ένα ρόδο στο στήθος σου! … καθυστερώντας εγώ σε κοίταζα, όχι για το ρόδο. Εσύ μου χαμογέλασες προσπερνώντας, διέσχισες ανέμελη την κοχλάζουσα άσφαλτο κι εξαφανίστηκες στον ίσκιο μιας πολυκατοικίας. Ο ήλιος θριάμβευε. Δεν προχώρησα άλλο. Περιγέλασα τα πλάνα μου, διακαώς επιθυμώντας να μαραθώ. 26/12/2017 Το Koskino 22/10/2019 Στο τρένο της ποίησης