Έστρωνε τις οικονομικές σελίδες της Κυριακάτικης εφημερίδας στο κλουβί του καναρινιού, να είναι καθαρό. Του άλλαζε και νερό. Χαιρόταν με τις μικροχαρές της επαρχίας: ούζο, τάβλι, περίπατος το απόγευμα, καμιά δουλειά στον κήπο. Τις συζητήσεις για πολιτικά τις απέφευγε, πολλά πάρε δώσε δεν είχε. Περίσσεψαν φύλλα πολλά. Για να μη λερώνει το μάρμαρο το καντηλάκι του. 3/3/2020 Στο τρένο της ποίησης

Eίμαι περίπου σαν εκείνους τους παλιούς κομμουνιστές που γύριζαν από την εξορία και γινόντουσαν αποθηκάριοι γιατί έλαμπε στο μέτωπό τους η τιμιότητα -- τους το αναγνώριζαν όλοι -- κι ο αγώνας τους -- ένας αγώνας στο φινάλε -- όπως των πρώτων χριστιανών υπήρξε πράγματι -- κι άσε τώρα να λένε -- έμπλεος νοήματος και γλυκιάς ελπίδας.

Γαργάρα μ' αλατόνερο κι ένα κονάκι απόμερο, με την εφημερίδα τα νέα απ' την πατρίδα. Ξεδοντιασμένο απόγευμα σουπίτσα έχεις για πρόγευμα, και για κυρίως πιάτο σκοτάδι δίχως πάτο. 14/4/2020  Φτερά Χήνας

Απώλεσα την παρατήρηση. Φορτώνω τώρα τις εξαντλημένες μου μεταφορές στον που μπαγκάζια δεν έχει, δύσκολα χρόνια δεν κατέχει. Συχνάζω σε λέσχες διακοσμητικές. Ιδέα τι απόγινε το ποίημα. 27/1/2020 Οι Ποιητές που αγάπησα

Τώρα που παρήλθαν οι ακατανόητες γιορτές, λέω γιορτή την αδιάφορη καθημερινή. Καθώς σιωπούν τα μαγαζιά, μένω μπροστά στα ταλαιπωρημένα ανδρείκελα. Πόσα κοστούμια επιτέλους, πόσα φορέματα και πόσες εκπτώσεις;

Ούτε γνωρίζει ούτε που θέλει να γνωρίζει. Ούτε περατώνεται ούτε αρχίζει. Είν' έτσι ακύμαντος ο θάνατος. Καμιά ενέργεια δεν τον διαταράσσει. Καμία ύλη δεν τον αφορά. Τίποτα δεν τον περικλείει. 29/12/2019 Στιγμές 22/1/2020 Μονόκλ

Είπες πως γράφεις. Σου λέω πολύ κακό για το τίποτα. *** Πριν τον ξεχάσεις, ο κόσμος σε ξέχασε. Θα το μάθαινες.