o καφενές

Έκλεισε κι ο Γιώργης τον καφενέ του.
Θα 'ναι δυο-τρεις μήνες που κατηφόρισα προς τα εκεί.
Λίγα τραπεζάκια κάτω απ' τον παχύ ίσκιο των φυλλωμάτων.
Οι μπαρμπάδες σιωπηλοί, μετρούσαν τις χάντρες των κομπολογιών τους. 

Ο Γιώργης πηγαινοερχόταν νευρικός. Έβριζε το κάθαρμα που μας κυβερνάει.
Πήρα έναν διπλό ελληνικό και κούνησα συγκαταβατικά το κεφάλι.
Είπα ότι θα ξαναπεράσω..
Μ' έφερε σήμερα ο δρόμος μου από μπροστά.
Μεγάλα πράσινα πανιά το κύκλωναν.
Και λαμαρινένιες πινακίδες μεσιτικών.