Βάζεις το νου σου να καλπάσει Εκεί που φύτρωναν τα δάση. Εκεί που βακχικά τοπία Απόμειναν βουβά και κρύα. Μες στους πυκνούς πυκνούς τους κλώνους Περάσματα σε άλλους χρόνους. Κι έχεις, καλά καλά, ξεχάσει Αν φύτρωναν ποτέ εκεί δάση...

Όταν διακόψεις τη φωνή... Πόσο τα πρόσωπα ημιτελή! Πόσο ξεκρέμαστοι οι μορφασμοί που περισσεύουν.

Όσοι μιλάτε τώρα εκ του ασφαλούς, πρέπει μικροί να φάγατε πολύ παντεσπάνι. Αφού δεν μπορώ να διασχίσω το σώμα της μάνας μου, διασχίζω το σώμα της πόλης μου. Κάπως έτσι δεν το ΄λεγε ο Πεντζίκης; Κάστρα, Πανεπιστήμια, Καμάρα Ναυαρίνου, Θερμαϊκός... Και κάπου ενδιάμεσα, παλιά χριστιανικά νεκροταφεία. Κι άλλα πολλά που μόνο τα φαντάζεσαι. Έχεις την πολυτέλεια ακόμη να φαντάζεσαι... Θα πρέπει να 'φαγες πολύ παντεσπάνι! 23/1/2016  To Koskino

Προσκυνητής Σ' άνισο αγώνα Θανάτου και ζωής Με παγωμένο ιδρώτα Κλέβεις στιγμές να παραβγείς Κάποτε ωραίος νικητής... Σαν πρώτα. Όσο γι' αυτό Έχεις καιρό να δοξαστείς Για τέτοια μην ανησυχείς Και ρώτα Αν πρόφτασε ποτέ κανείς Τους κόπους του να δει ευτυχής Πριν σβήσουνε τα φώτα.

Πολύ απασχολημένοι! Πολύ απασχολημένοι! Κινητά μεδουσών εγκεφάλων... Μια γαλάζια στιγμή Δεν τους μένει Να μετρήσουν τα Ναυάγια των άλλων. 29/1/2016 Στιγμές

Γκρεμίστηκες απ' τη φωλιά Και τη δική σου μυρωδιά Αχ, δε γνωρίζει! Τ' αδέρφια σου από ψηλά Σου στέλνουνε το έχε γεια Μα δε δακρύζει. Αποσυνάγωγος περνάς Μέρες και νύχτες συμφοράς· Σε μακαρίζει! Τώρα στη ζέστη της φωλιάς Το κρύο στόμα μιας οχιάς Συρίζει...

Θάνατοι παράμετροι, περίμετροι Κλειστές γραμμές Στα χαλάσματα "Κανείς! Πουθενά..." Μπότες, γοερές κραυγές, σκυλιά · Περίπολος για τους εναπομείναντες.