Σαν παίρνει πια να σουρουπώνει κι ο κόσμος βγάζει βόλτα τη χαρά του, ο ποιητής τ' αβάσταχτα φτερά του σ' εκτάσεις μυθικές απλώνει. Σ' εκτάσεις με ονόματα σβησμένα από καιρούς κι από σταγόνες, σ' εκτάσεις με φτερά πελεκημένα μες στους αιώνες.

Ο κόσμος θα συνεχίζει όπως κύμα που σπάει πάνω στις πέτρες. Τόσο ίδιος κι αναλλοίωτος στο πήγαινε-έλα του -- χωρίς χαρά χωρίς θλίψη χωρίς επίγνωση.

Είμαι ο ιθαγενής που πήρε το δρόμο του βαθιά μέσα στο δάσος με την ακονισμένη του μάχαιρα και τη φωτιά με το ρυάκι του και με τον χρόνο του με τα παρθένα ξέφωτα και με τα δέντρα τ' αψηλά να κόψω και να πελεκήσω --είναι δουλειά που κάνεις μόνος-- να φτιάσω το μονόξυλο να ξανοιχτώ στις θάλασσες. 4/5/2020 Μονόκλ 21/5/2020 ΤοKoskino

Η κούρσα της ευκαιρίας είναι παλιά αμερικάνικη με μαλακή ανάρτηση τέσσερις χιλιάδες κυβικά και ταχύτητες στο τιμόνι. Η κούρσα της ευκαιρίας έχει φαρδιά δερμάτινα καθίσματα λευκό προφίλ στα λάστιχα και τάσια που αστράφτουν στον ήλιο σαν πανοπλία του Αχιλλέα. Η κούρσα της ευκαιρίας έχει κόρνα που ανασταίνει νεκρούς πορτ μπαγκάζ που χωράει πτώματα και κάθε απομεσήμερο περνάει καμαρωτά μπροστά απ’ τη στάση που περιμένεις το λεωφορείο.

Όταν η μέρα έχει περάσει Ο ήλιος πάει και κρύβεται απ’ την πλάση Μαζί με όλα όσα έχεις κερδίσει κι έχεις χάσει Όταν η μέρα έχει περάσει. Όταν η μέρα έχει περάσει Ελπίζεις ότι ο αγώνας σου ολόκληρος έχει δοθεί Μα ήταν άκυρη η εκκίνηση κι εσύ Πρέπει να πας πάλι απ’ την αρχή. Όταν το πουλί έχει πετάξει Δεν έχεις κανέναν να πεις δικό σου Δεν έχεις πουθενά να αισθανθείς σπιτικό σου Τώρα το πουλί έχει πετάξει. Όταν το πάρτι έχει τελειώσει Σου φαίνεται τόσο πολύ λυπηρό Όλα όσα ήθελες να κάνεις σ’ αυτό Για άλλο τώρα δεν έχεις πια καιρό Τώρα το πάρτι έχει τελειώσει. Όταν η μέρα έχει περάσει Ο ήλιος πάει και κρύβεται απ’ την πλάση Μαζί με όλα όσα έχεις κερδίσει κι έχεις χάσει Όταν η μέρα έχει περάσει. Nick Drake, Day is done Απόδ. (απόσπ.) Ντέμης Κωνσταντινίδης 22/5/2020 Στιγμές

Aκούς την άνοιξη; Στο στρώμα αυτό της γης από χορτάρι, έντομα κι εμείς με τα φτεράκια μας μαγνητισμένα απ' τις ζεστές ακτίνες Του, και ζαλισμένα απ' τ' άνθη τα λευκά, τα κίτρινα και τα μενεξεδιά, μυριάδες προσευχές αναπέμπουμε.

Η φήμη δεν είναι παρά ένα φρουτόδεντρο Τόσο πολύ επισφαλές -- Δεν μπορεί ποτέ να λουλουδίσει Ώσπου ο καρπός του βρεθεί στο έδαφος. Έτσι, οι άνθρωποι της φήμης Δεν μπορούν ποτέ να βρουν έναν δρόμο Ώσπου ο χρόνος να έχει πετάξει Μακριά από τη μέρα του θανάτου τους. Απολησμονημένος όσο βρίσκεσαι εδώ Σε θυμούνται για λίγο Ένα πολύ μοδάτο ερείπιο Από ένα στυλ πολύ παλιοκαιρίσιο. Η ζωή δεν είναι παρά μια μνήμη Κάτι που συνέβη καιρό πριν Ένα σκηνικό θλίψης Για μια προ πολλού ξεχασμένη παράσταση. Φαίνεται τόσο εύκολο Απλά να το αφήσεις να συνεχιστεί Ώσπου σταματάς κι αναρωτιέσαι Γιατί ποτέ δεν αναρωτήθηκες γιατί. Ασφαλής μέσα στη μήτρα Κάποιας αιώνιας νύχτας Βρίσκεις ότι το σκοτάδι μπορεί Να δώσει το λαμπρότερο φως. Ασφαλής στη θέση σου βαθιά στη γη -- Μόνο τότε θα ξέρουν τι άξιζες πραγματικά. Απολησμονημένος όσο βρίσκεσαι εδώ Σε θυμούνται για λίγο Ένα πολύ μοδάτο ερείπιο Από ένα στυλ πολύ παλιοκαιρίσιο. Η φήμη δεν είναι παρά ένα φρουτόδεντρο Τόσο πολύ επισ...