Δεν περιμένω σύνταξη, δεν περιμένω τάφο. Ένα μολύβι και χαρτί, κι αφήστε με να γράφω. Μεγάλωσε η μύτη μου και μίκρυναν τα μάτια, περήφανα γίναν τ' αυτιά και άμμος τα παλάτια. Μεγάλωσε και η κοιλιά, σουλούπι γερασμένο. Με κόπο την ανηφοριά αργά την ανεβαίνω. Πρηστήκανε τα πόδια μου, η μέση κατεστράφη, όλα τα ωραία ιδανικά, οι αγώνες πήγαν στράφι. Ο χρόνος δε με γέρασε, οι έγνοιες οι ρουφιάνες. Πάει η ζωή, προσπέρασε, οι όμορφες πουτάνες.

Ο Νοέμβρης τους βρήκε πίσω από κάγκελα ταμπουρωμένους. Στον αέρα της πόλης πλανιότανε το μήνυμά τους. Τόσα και τόσα χρόνια η ίδια λούπα, μόνο που οι ίδιοι είχαν πια άσπρα μαλλιά, στους ώμους τους ασήκωτη τη μοναξιά κι ίσως τα παιδιά των παιδιών τους σ' ωραία κορνίζα.

Γράψατε το ποίημα; Υπάρχει μια διαδικασία. Πάρτε μια αίτηση από εκείνη την ψηλή κυρία.. Το γραφείο στον επάνω όροφο για αριθμό πρωτοκόλλου. Ώστε το ποίημά σας να αρχειοθετηθεί μαζί με άλλα ποιήματα του κώλου.. Τι το περάσατε εδώ ξέφραγο αμπέλι; Για ρωτήστε, κύριε, και τα παλιά μας μέλη..

Αρχίζει να μου γνέφει το ταβάνι, οι γύψοι. Κι η φωνή του Φάνη και της Σαβίνας οι ψαλμοί, ο καθένας ένα διαμάντι απ' το κουτί της Λένας. Ειν' το καράβι σκοτεινό που περιμένει, καράβι που σαλπάρουνε οι νικημένοι. Εγώ, εκείνος, τόσοι άλλοι, ίσως πια απέναντι θα βρούμε αγκάλη.

Στο S/M με το πιστολάκι του καθημερινά πυροβολεί τα ράφια γαζώνει τις τιμές. Κι εσείς φοβάστε τους ληστές. *** Μ' ένα κλικ παίρνεις τρίμηνη παράταση. Παράταση επάνω στην παράταση γυρνάν οι εποχές -- υποσημειώσεις τυπικές, ενώ το μήνυμα θα έπρεπε κανονικά να λέει: "Κύριε, η επιμονή σας μας κάνει ισχυρή εντύπωση. Διαθέτουμε όμως επιχειρήματα, να είστε βέβαιος, ώστε να σας μεταπείσουμε τελειωτικά. Η υπηρεσία μας μεριμνώντας.. κλπ. κλπ. Στη διάθεσή σας" *** Γιατί σε ενδιαφέρει το φεγγάρι, είτε ολόκληρο είτε μισό; Δεν πα να είναι Αύγουστος ή Δεκέμβρης, μια μέρα ή περισσότερες; Τα καρότσια θα περνούν από πάνω σου στολισμένα προγραμματισμένα τις νέες τους τιμές. Με μεταλλικό θόρυβο απ' τις μοναδικές τους ερπύστριες-προσφορές. Οι λογαριασμοί θα στοιβάζονται σαν πτώματα στο ταχυδρομικό κουτί. Ο συνάδελφός σου θα σε καταδίδει στις αρχές για έλλειψη ζήλου. Ο καθεστωτικός γείτονας θα φωνάζει τα όργανα της τάξης. "Εσύ, ναι εσύ, γιατί δεν χαμογελάς;" ("Μόνο όταν σου ...

Βρέθηκα στη μέση του δάσους. Εκείνη την ώρα είχαν φεστιβάλ οι τζίτζικες. Κάθισα και βάλθηκα να τους ακούω. Έλεγαν “εδώ θνητέ είσαι φιλοξενούμενος” Έλεγαν “οι λέξεις σου είναι θόρυβος” Έλεγαν “δεν γνωρίζεις άλλο παρά το σήμερα” Έλεγαν “μείνε αν θες και τραγούδησε μαζί μας” 25/9/22 Λογοτεχνία & Σκέψη

Βρωμάνε δημοσιοσχετίλα οι πληρωμένες εκδόσεις σας. *** Αν μιλήσει κι ο Πάπας για σας, δεν γίνατε σημαντικοί. *** Πότε διάολο προλαβαίνετε και γράφετε, γλιτσεροί αρουραίοι του υπονόμου; *** -- Πού τον πας τον Γκόρπα μεσημεριάτικα; -- Τον έτρωγε η μούχλα σ' ένα υπόγειο, τον έβγαλα να πάρει αέρα. *** Έδωσα τα τελευταία μου ψιλά, δε βαριέσαι. Το πορτοφόλι του φτωχού το γεμίζει ο Θεός.